همیشه اربعین که تمام میشود، وقتی توی خیابانهای کربلا قدم میگذاری، بقایای موکبهای حوالی حرم پیداست، اما از آن بیشتر، تردد زائرهایی است که هنوز به خانه برنگشتهاند. مثل کودکی که هم بازی هایش به خانه برگشتهاند، اما او هنوز توی کوچه اطراف خانه پرسه میزند و دل برگشتن ندارد. این روزها، مشهد، حوالی حرم، پر است از همین زائرها.
آنهایی که پیداست برای ایام شهادت امام رضا (ع) میان خیل زوار پیاده و سواره به مشهد رسیدهاند، اما با جمع شدن موکبها و سیاهی ها، هنوز همان حوالی پرسه میزنند. کبوترهایی که انگار تازه راه خانه شان را پیدا کردهاند. صحنهای حرم سرریز آدم است. نگاهشان میکنی و با خودت فکر میکنی پس آن همه ماشین و قطار و هواپیما توی خروجیهای زمینی و ریلی و هوایی چه شد؟ اینها که هنوز هستند. همین جا. عین پروانه دارند دور سلطان طوس میگردند. …
